دخترم 12 ساله شد

19 تیرماه هر سال یادم هست که آغاز کار وبلاگمه حالا گاهی پست میذارم گاهی هم حسش نیست نمیذارم

امسال اولین سالی بود که یادم نبود و با یک روز تاخیر به ذهنم رسید که نوزدهم تیر گذشته

12 سال یک عمره برای ثبت خاطرات تلخ و شیرین و برای کسب تجارب بسیار مفید و برای پیدا کردن دوستان خوب

این وبلاگ که الان اینجوری خاک گرفته و این دختر که گرد بی مادری بر سرش نشسته و روز تولدش فراموش میشه روزگاری سری داشت و سامانی

از شوخی گذشته الان که دارم اینارو مینویسم بیشتر و بیشتر به بحران 40 سالگی یا بهتره بگم به تحلیل جسمی و روحی و روانی در سن 40 سالگی پی میبرم

پیر شدیم رفت...